Μην αργείς γιατί ώσπου να'ρθεις, θα περπατήσω όλη την Υδρόγειο του πόνου μου... Θα περπατήσω όλα τ'αγκάθια, κι όλους τους γκρεμούς.... Γιατί να περιμένω ,είναι σα να πεθαίνω...Γι' αυτό μην αργείς...

AATONs Tips & Tricks 4 Bloggers

Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

Μοναξιά μου όλα μοναξιά μου τίποτα......

Φυσικά δανικός ο τίτλος απο το υπέροχο τραγούδι των Πυξ Λαξ και έμπνευση τι άλλο;;;; η μοναξιά που υπάρχει σε αφθονία γύρω μας μέσα μας....

Έχω μπει πολλές φορές στη διαδικασία να καταλάβω γιατί συμβαίνει αυτό,γιατί το νιώθουμε τόσο έντονα και τι ακριβώς εννοούμε όταν λέμε αισθάνομαι τόση μοναξιά.....
Πρακτικά κανείς δεν είναι μόνος του εφόσον όλοι μας έχουμε πολλούς ανθρώπους γύρω μας είτε αυτοι προέρχοντε απο το εργασιακό είτε απο το οικογενειακό ή φιλικό περιβάλλον. Ουσιαστικά όμως αισθανόμαστε μόνοι....

Έπειτα απο πολλές συζητήσεις με φίλους και γνωστούς και μετά απο την τελευταία φορά που ασχολήθηκα με την ανάλυση αυτού του θέματος έχοντας ως συνομιλητή μια σουηδέζα στην ηλικία των 60+ (μια καταπληκτική γυναίκα που με έχει στηρίξει απίστευτα όλα αυτά τα χρόνια που βρίσκομαι εδώ και που παρ ολη τη διαφορά ηλικίας μας μου εμπιστεύεται τα προσωπικά της ) κατέληξα στο ίδιο συμπέρασμα....


Όλα έχουν να κάνουν με το συναίσθημα και κατα πόσο είμαστε ''καλυμμένοι'' σε αυτόν τον τομέα....
Φυσικά υπάρχουν και αυτοί που αρέσκοντε στο να έχουν απλά κόσμο γύρω τους και να θεωρούν τους εαυτούς τους ευτχισμένους....Αυτό όμως είναι ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο με πολλές πτυχές....

Η ουσία είναι πως όταν η καρδιά μας είναι άδεια....δεν υπάρχει τίποτα που να μπορεί να καλύψει αυτό το κενό,κανένα υλικό αγαθό δεν μπορεί να μας τη ''ζεστάνει'' κανένας φίλος η συγγενής δεν μπορεί όσο και αν μας νοιάζεται να αντικαταστήσει αυτό που θα μπορούσε να μας προσφέρει το συναίσθημα του έρωτα....

Μοναδικό συναίσθημα,με τίποτα δεν συγκρίνετε,με τίποτα δεν αντικαθηστάτε....
Και όταν μας προσφέρεται απλόχερα ή δεν τον εκτιμάμαι όσο του πρέπει ή δεν έχουμε την ικανότητα,τα μάτια ανοιχτά να το δούμε....
Κάποιες φορές πάλι αφήνουμε τον εγωισμό μας να μας παρασύρει και καταστρέφουμε ότι όμορφο υπάρχει στη ζωή μας.....
Δεν ξέρω που κατατάσετε τον εαυτό σας και τι θεωρείτε πως σας αρκεί για να αισθάνεστε πλήρης.....εγώ προσωπικά χωρίς το συναίσθημα δεν μπορώ να λειτουργήσω. Όταν έχω γεμάτη καρδιά όλα φαντάζουν πιο εύκολα,τα προβλήματα παρόλο που παραμένουν τα ίδια γίνοντε πιο ....αντιμετωπίσημα.....έχω άλλη διάθεση να ανταπεξέλθω στον καθημερινό αγώνα της ζωής..... όταν πάλι είναι ''άδεια'' όσο και αν προσπαθήσω να ξεχαστώ με άλλα πράγματα  πάντα επιστρέφει για να μου υπενθυμίσει πως κάπου μέσα μου υπάρχει ένα κενό και πως όσο βαθειά και αν το ''θάψω'' πάντα θα βρίσκει έστω και μια χαραμάδα να ξετρυπώσει και να κάνει πάλι αισθητή την παρουσιά του.....
Για λίγο ή πολύ δεν έχει σημασία,αυτο που μετράει είναι πως βρίσκεται
εκεί....

Δεν υπάρχουν σχόλια: