Μην αργείς γιατί ώσπου να'ρθεις, θα περπατήσω όλη την Υδρόγειο του πόνου μου... Θα περπατήσω όλα τ'αγκάθια, κι όλους τους γκρεμούς.... Γιατί να περιμένω ,είναι σα να πεθαίνω...Γι' αυτό μην αργείς...

AATONs Tips & Tricks 4 Bloggers

Δευτέρα, 9 Ιανουαρίου 2012

Περι μετανάστευσης

Τον τελευταίο καιρό και λόγο της κατάστασης που επικρατεί στην Ελλάδα και όχι μόνο.... γίνετε συχνά λόγος για τους ανθρώπους που αποφασίζουν να μεταναστεύσουν προς αναζήτηση καλύτερης τύχης,καλύτερων συνθηκών διαβίωσης ή ακόμα και από ανάγκη επιβίωσης....

Αναφέροντε στους κακόμοιρους τους Έλληνες που έτυχε να έχουν κάποιο γνωστό ή συγγενή σε κάποια άλλη χώρα και είτε αποφάσισαν μόνοι τους να πάνε εκεί είτε τους έγινε κάποια πρόταση και το αποτέλεσμα ήταν να τους εξαπατήσουν και ένα σωρό άλλα που διαβάζω δεξιά και αριστέρα.
 Και η συνέχεια αυτού είναι να πάρει θέση ο κάθε ένας και να βρίζει,να κατηγορεί να απαξιεί τον καθένα που δεν βοήθησε ή δεν δέχτηκε καν να πάει ο γνωστός,φίλος κλπ. στη συγκεκριμένη χώρα.

Στην ουσία είναι λίγοι αυτοί που κατανοούν ή που έχουν την ελάχιστη ικανότητα σκέψης που χρειάζεται για να καταλάβουν τι πραγματικά συμβαίνει,ποιές είναι οι συνθήκες στο εξωτερικό και κατα πόσο τελικά αυτοί οι άθλιοι άνθρωποι που δεν θέλουν να βοηθήσουν αντιπροσωπεύουν όντως όλα αυτά τα όμορφα επίθετα με τα οποία τους διακοσμούν......

Δεν διακρίνομαι για την εφυία μου και ιδιαίτερα όταν βρεθώ κάτω απο συγκεκριμένες σύνθηκες αντιπροσωπεύω επάξια πολλά απο τα γνωστά ανέκδοτα για τις περιβόητες ξανθιές υπάρξεις....
Θεωρώ  πως ήμουν τυχερή μες στην ατυχία μου που έφυγα απο την Ελλάδα πριν απο έντεκα χρόνια και ακριβώς πριν αρχίσει η μεγάλη κατηφόρα....
Γεγονός είναι πως δεν υπήρχαν οι χρυσές εποχές τότε μα σίγουρα ήταν τεράστια η διαφορά σε σχέση με τις σημερινές συνθήκες.
Εν συντομία θα αναφέρω τουλάχιστον για την χώρα στην οποία εγώ ζω αν δεν έχεις λεφτά να αγοράσεις σπίτι θα πρέπει να περιμένεις στην σειρά για πάνω ίσως απο 5 χρόνια ειδικά αν έχεις οικογένεια και θέλεις ένα σχετικά μεγαλύτερο σπίτι.Και ξεκινάω απο αυτό γιατι το θεωρώ μαζί σαφώς με τη δουλειά ένα απο τα βασικότερα θέματα που χρείζουν άμεσης επίλυσης και όπως καταλάβατε οι συνθήκες δεν βοηθούν και πολύ.....

Και εφόσον ξέρω ότι κάποιοι πολύ λογικά θα σκεφτείτε πως για ένα διάστημα θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν και πως αν υπάρχει θέληση για όλα μπορεί να βρεθεί λύση θα σας αναφέρω μια προσωπική μου επειρία.

Τον Μαρτιο του 2011 μας τηλεφωνεί ο αδερφός του άντρα μου να μας πει πως έχει ένα ζευγάρι φίλους του που εμείς δεν γωρίζαμε και αποφάσισαν να ερθούν στη Σουηδία να δοκιμάσουν μήπως βρούν τίποτα και μείνουν εδώ.Είχαν κάνει σύμφωνα με τα λεγόμενά τους κάποιες αναζητήσεις στο ίντερνετ για πληροφορίες και μέσα σε αυτά βρήκανε και κάποια φτηνά ξενοδοχεία για να μείνουν.Το μόνο που θα κάναμε ήταν να τους παραλάβουμε απο το αεροδρόμειο και να τους βοηθήσουμε να βρούν που βρίσκετε το ξενοδοχείο.
Όταν τους έφερε ο άντρας μου στις 25 Μαρτίου 2 η ώρα το βράδυ σπίτι μας γιατί ήταν βραδυνή η πτήση διαπίστωσα πως τα ξενοδοχεία που είχαν σημειώσει βρίσκονταν σε......άλλη χώρα.....
Για να μην σας ζαλίζω πήγανε για 2  ημέρες σε ξενοδοχείο και μετά τους προτείναμε να έρθουν σε εμας μέχρι να βρούμε κανένα σπίτι να μείνουν. Επαναλαμβάνω πως ήταν ένα ζευγάρι άγνωστο προς εμάς.
Ήρθαν και έμειναν στο σπίτι μας για 2 μήνες με μοναδικά τους έξοδα τα τσιγάρα τους,πήρα την κοπελιά μαζί μου στη δουλειά απο τις πρώτες ημέρες κιόλας ,υποχρεώθηκα σε φίλο μου να δηλώσει μοισθό στον κύριο ώστε να μπορέσει να βγάλει χαρτιά και βρήκαμε ένα σπίτι για να μείνουν προσωρινά.
Μετά απο σχεδόν ένα μήνα που είχαν πάει πλέον σε ''δικό'' τους σπίτι και είχαμε κανονίσει να κρατήσουν οι δυό τους τις δουλειές μου για να έχουν ένα εισόδημα (μια και ήταν πλέον καιρός να φύγουμε για Ελλάδα ) μέχρι να γυρίσουμε, σηκώνοντε και φεύγουν απο την χώρα χωρίς να πουν όχι ένα ευχαριστώ,μα ούτε καν ένα γειά....και με αφήνουν ξεκρέμαστη 2 ημέρες πριν πετάξω να τρέχω να βρώ προσωπικό να καλύψω τις δουλειές μου για το διάστημα που θα έλειπα.
Πήραν τηλέφωνο απο το αεροδρόμειο τον άντρα μου λίγο πριν πετάξουν και φυσικά δεν τους απάντησε καν.
Θα μου πείτε΄τώρα δεν είναι όλοι έτσι...εμένα που δεν φημίζομαι για την καλή μου τύχη μα σίγουρα φημίζομαι για τη διάθεση μου να προσφέρω βοήθεια σε όποιον την έχει ανάγκη και μπορώ,αυτοί μου έτυχαν και πιστέψτε με μετα απο αυτό δεν νομίζω πως θα κάνω οποιαδήποτε κίνηση να βοηθήσω κανέναν όσον αφορά αυτό το επίπεδο βοήθειας.
Δεν είναι κάθολου εύκολο να συμβιώνεις με τρίτα άτομα όταν υπάρχει οικογένεια με παιδιά,μα όταν αποφασίσαμε να τους βάλουμε σπίτι μας το μόνο που σκεφτήκαμε ήταν πως όπως κάποτε κάποιοι άλλοι βρέθηκαν και βοήθησαν εμάς έτσι και εμείς έφοσον μας δώθηκε η ευκαιρία και μπορούμε θα βοηθήσουμε.Δεν ζητήσαμε λεφτά για το φαγητό τους,δεν εκμεταλευτήκαμε ,αντιθέτως συμβουλέψαμε,μιλήσαμε ανοιχτά για τις όποιες συνθήκες,δεν χαιδέψαμε αυτιά γιατί έπρεπε να ξέρουν που βρέθηκαν και πως λειτουργεί εδώ το συστήμα ώστε να μπορέσουν να πάρουν τις αποφάσεις τους. Κάναμε ό,τι καλύτερο μπορέσαμε στο μέτρο των δυνατοτήτων μας και ποιό το αποτέλεσμα;;;
Απογοήτευση,πίκρα,στεναχώρια για την αχαριστία και την αγνωμοσύνη....
Γιαυτό λοιπόν την έπομενη φορά που θα ακούσετε πως κάποιος δεν βρήκε απο πουθενά βοήθεια ας είστε λίγο πιο επιφυλακτικοί και ας μην αρχίζετε να κακολογείτε και να βρίζετε αυτούς που δεν βοήθησαν,που έχουν βολευτεί σύμφωνα με τα λεγομένα σας και το μόνο που κάνουν είναι να κρίνουν την Ελλάδα και τους ΄΄Ελληνες ....
Πέρα απο την βοήθεια κανείς δεν ξέρει κάτω απο ποιές συνθήκες αναγκάστηκε ο καθένας να αφήσει την πατρίδα,τη ζωή του  και τους δικούς του ανθρώπους,κανείς δεν ξέρει πόσο πονάει αυτό και πως είναι ένα πράγμα που δεν συνηθίζετε...απλά μαθαίνεις με το πέρασμα του χρόνου να το θάβεις βαθία μεσά σου.....Μπορεί να μην βιώνω τις ίδιες καταστάσεις με εσάς μα έχω όλους τους δικούς μου ανθρώπους εκεί και ξέρω και κατανοώ....και στεναχωριέμαι και πονάω γιατί μπορεί να μην ''πεινάω''' μα μου κλείνουν κάθε δρόμο κάθε πιθανότητα να επιστρέψω κάποια στιγμή πίσω στη χώρα μου.

Δεν βρέχει λεφτά στις χώρες εκτός Ελλάδος δεν είναι η γη της απαγγελίας η όποια χώρα του εξωτερικού.Κατεβάστε τον πήχη και σκεφτείτε και λίγο λογικά....
Ξέρω δεν είστε όλοι έτσι και χαίρομαι πολύ για αυτό,μα το κακό πάντα ''φωνάζει'' και ακούγετε πιο πολύ.....

4 σχόλια:

angel είπε...

Σίγουρα το κακό φωνάζει πιο πολύ από το καλό όπως και πως δεν ξέρουμε για πιο λόγο αναγκάστηκε κάποιος να ξενητευτεί.

Όσον αφορά τους ανθρώπους, δεν είναι όλοι ίδιοι Άννα. Άλλοι εκτιμούν, άλλοι όχι. Άλλοι βοηθούν άλλοι όχι. Άλλοι είναι καλόκαρδοι και άλλοι όχι. Άλλοι μπορούν να βοηθήσουν άλλοι όχι. Άλλοι ενώ θέλουν να βοηθήσουν δεν μπορούν.

Οπόταν όπως δεν ξέρουμε τι ωθεί κάποιον να ξενητευτεί έτσι δεν μπορούμε να κρίνουμε τους ανθρώπους. Όπως βέβαια, και αυτούς που δεν σας χαιρέτησαν. Μήπως συνέβηκε κάτι το σοβαρό; Κάτι που τους έκανε να πανικοβληθούν και να φύγουν γρήγορα γρήγορα χωρίς να σας ειδοποιήσουν από πριν;

Συγνώμη για αυτή μου την παρέμβαση, αλλά κατά την δική μου γνώμη ρώτησε και μάθε το γιατί. Ρώτησε τους Άννα. Ίσως να τους συμβαίνει κάτι το πολύ σοβαρό.

Καλή σου μέρα και ο Θεός μαζί με σένα και όλο τον κόσμο.

KANTHAR0S είπε...

Έπεσες στην περίπτωση. Μην αφήνεις, όμως, το συγκεκριμένο περιστατικό να σε μπερδέψει. Συνέχισε.

anna είπε...

Καλή μου angel τίποτα δεν συνέβει ώστε να δικαιολογεί την φυγή τους κατ αυτόν τον τρόπο.Εγω τους έκλεισα τα εισητήρια για να φύγουν εφόσον μου το ζήτησαν και παρόλες τις προσπάθειές μου να τους αλλάξω γνώμη μια καιτο διάστημα που παρέμειναν ήταν μικρό ώστε να μπορέσουν να δουν τα επιθυμητά προς αυτούς αποτελέσματα.Δεν θέλησαν να το παλέψουν είχαν στο μυαλό τους την φυγή στο εξωτερικό σαν λάχειο που το κερδίζεις και με μιας γεμίζουν οι τσέπες σου λεφτά.... δεν σου χαρίζεται κανείς και τίποτα αν δεν παλέψεις ,αν δεν επιμείνης.Μα αυτο δεν το κρίνω έχει να κάνει με τις αντοχές του καθενός.
Η ένστασή μου ήταν στον τρόπο με τον οποίον έφυγαν χωρίς να περάσουν έστω την τελευταία ημέρα απο το σπίτι για ένα καφέ και να πουν το λιγότερο ένα γειά.Δεν περίμενα το ευχαριστώ τους δεν έκανα ότι έκανα γι αυτο το λόγο μα είναι και ο ελάχιστος τρόπος να δείξεις στον άλλον αν μη τι άλλο ότι εκτίμησες που σε έβαλε στο σπίτι του και σε βοήθησε έστω και αν ήσουν ένας άγνωστος προς αυτόν.

anna είπε...

Κωστή μου έτσι είναι δεν πρέπει να αφήνουμε κάποια μεμονωμένα όπως θέλω να πιστεύω περιστατικά να μας μπερδεύουν,μα έχω το ελλάτωμα να πιστεύω στους ανθρώπους και αυτού του είδους οι συμπεριφορές με στεναχωρούν πιο πολύ απο όσο ίσως θα έπρεπε.Τι κι αν μεγάλωσα; Ανοίκω σε αυτούς που αν δεν φαω (πολλάκις)τα μούτρα μου δεν μαθαίνω ;)